Studnie głębinowe w Makowie Mazowieckim i powiecie makowskim

Odległość

ok. 39 km

Dojazd

ok. 41 minut

Powiat

makowski

Województwo

mazowieckie

Maków Mazowiecki leży nad Orzycem, na północnym Mazowszu. Wokół miasta dominuje rolniczy krajobraz: płaskie pola, niewielkie kompleksy leśne i rozrzucone gospodarstwa. Z naszej bazy w Brzeźnie jedziemy tu około 40 minut, przez Różan albo bocznymi drogami przez wsie powiatu makowskiego. To okolica, w której studnia często nie jest dodatkiem do domu, tylko podstawą gospodarstwa: od niej zależy pojenie zwierząt, mycie urządzeń i codzienna praca.

Dlatego ten artykuł piszemy przede wszystkim z myślą o rolnikach i mieszkańcach wsi w gminach Karniewo, Płoniawy-Bramura, Krasnosielc czy w okolicach Szelkowa. Opisujemy, jak zaplanować studnię dla gospodarstwa z inwentarzem, dlaczego wydajność jest ważniejsza od głębokości, jak rozplanować studnię na siedlisku z zachowaniem odległości od budynków inwentarskich i kiedy w domu bez gazu warto pomyśleć o gruntowej pompie ciepła.

Pola wysoczyzny i dolina Orzyca

Pod polami powiatu makowskiego często zalegają gliny, pod którymi woda gromadzi się w piaskach i żwirach. W dolinie Orzyca warunki są inne: woda pojawia się zwykle płycej, ale jest gorzej chroniona przed tym, co dzieje się na powierzchni. Te dwa typy terenu przekładają się na dwa różne rodzaje studni.

Te prawidłowości pomagają wstępnie ocenić sytuację, ale nie zastępują odwiertu. Szczegółowych danych o warstwach pod każdą działką nie ma nikt. Ogólny obraz regionu pokazuje Mapa Hydrogeologiczna Polski przygotowana przez Państwowy Instytut Geologiczny, jednak jej skala nie pozwala przewidzieć warunków na pojedynczym siedlisku. Rzeczywiste warunki wodne i geologiczne trzeba ocenić na konkretnej działce.

Wiertnica na podwórku gospodarstwa. Sprzęt na podwoziu samochodu sprawnie wjeżdża na typowe siedliska.

Kto pyta o studnię w powiecie makowskim

Większość zleceń w tej okolicy dzieli się na dwie grupy.

Gospodarstwa z inwentarzem. Hodowla bydła, trzody czy drobiu oznacza stałe i duże zapotrzebowanie na wodę. Rolnicy pytają nas przede wszystkim o wydajność ujęcia, bo od niej zależy pojenie zwierząt. Często studnia zastępuje stare ujęcie, które przestało nadążać po powiększeniu stada.

Domy na wsiach. Część domów nie ma dostępu do sieci, część ma, ale chce własnego źródła do ogrodu lub na wypadek awarii. Przy domu ważniejsze są jakość wody i komfort ciśnienia niż maksymalna wydajność.

Coraz częściej zgłaszają się też osoby, które kupiły stare siedlisko pod Makowem i remontują je na dom całoroczny. Tu sytuacja bywa nietypowa: na podwórzu stoi stara studnia kopana, nikt nie wie, gdzie biegną dawne rury, a budynki gospodarcze zmieniają przeznaczenie. Przy takich zleceniach oględziny są szczególnie ważne, bo trzeba ustalić, które dawne budynki inwentarskie nadal liczą się przy odległościach i gdzie najlepiej umieścić nowe ujęcie dla domu.

Wiele gospodarstw łączy obie funkcje: jedna studnia zasila dom i budynki gospodarskie. To możliwe, ale wymaga przemyślanego doboru wydajności i osprzętu, bo zużycie domowe i gospodarskie nakładają się w tych samych porach dnia.

Woda dla zwierząt: dlaczego wydajność to podstawa

W gospodarstwie z inwentarzem najgorszy scenariusz to pusta studnia w upalny dzień. Zwierzęta piją wtedy najwięcej, a jednocześnie wszyscy wokół podlewają i ujęcia w okolicy pracują na granicy możliwości. Dlatego przy studni gospodarskiej pierwsze pytanie brzmi: ile wody potrzeba w najgorszym dniu roku, a nie ile średnio.

Wydajność studni zależy od warstwy wodonośnej. Gruboziarniste piaski i żwiry oddają wodę chętnie, drobne piaski i mułki znacznie słabiej. Średnica studni czy moc pompy nie zwiększą wydajności warstwy, mogą najwyżej sprawić, że studnia będzie opróżniana szybciej, niż napływa woda.

Co z tego wynika w praktyce:

• szukamy warstwy, która pokryje szczytowe zapotrzebowanie, nawet jeśli wymaga to głębszego wiercenia,
• nie kończymy odwiertu na pierwszej wodzie, jeśli warstwa jest cienka i drobnoziarnista,
• dobieramy średnicę, w której zmieści się pompa o potrzebnej wydajności,
• planujemy rezerwę, jeśli studnia nie pokrywa szczytu w czasie rzeczywistym.

Szczyt zapotrzebowania: jak go oszacować

Precyzyjne liczby zależą od rodzaju zwierząt, systemu pojenia i technologii w gospodarstwie, dlatego nie podajemy ogólnych tabel, które łatwo wprowadzają w błąd. Zamiast tego pytamy o konkretne rzeczy:

1. Ile i jakich zwierząt jest w gospodarstwie i czy planowane jest powiększenie stada.
2. Jaki jest system pojenia: poidła automatyczne, koryta, zbiorniki na pastwisku.
3. Jakie są inne odbiorniki: mycie hal i urządzeń, chłodzenie, myjnia, dom.
4. Kiedy zużycie jest największe: rano, wieczorem, w dni upalne.
5. Czy planowane jest nawadnianie sadu, warzyw lub upraw.

Wiele gospodarstw ma też liczniki na starym ujęciu albo rachunki z wodociągu. To najlepsze źródło informacji o rzeczywistym zużyciu, lepsze niż jakiekolwiek szacunki z tabel.

Studnia a budynki inwentarskie: odległości w praktyce

Na siedlisku z oborą, chlewnią, płytą obornikową i szczelnym zbiornikiem na gnojowicę wybór miejsca na studnię bywa trudniejszy niż samo wiercenie. Przepisy określają minimalne odległości dla studni dostarczającej wodę do picia. Zgodnie z § 31 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, liczone od osi studni, wynoszą co najmniej:

• 5 m od granicy działki,
• 7,5 m od osi rowu przydrożnego,
• 15 m od budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników na nieczystości, kompostu i podobnych urządzeń,
• 30 m od najbliższego przewodu rozsączającego przydomowej oczyszczalni ścieków.

W gospodarstwie kluczowa jest zwykle trzecia pozycja. Obora, płyta obornikowa i zbiornik na gnojowicę stoją często blisko siebie, a studnię trzeba umieścić tak, żeby zachować od każdego z nich wymaganą odległość. Do tego dochodzi kierunek spływu wody po podwórzu: studnia nie powinna stać tam, gdzie spływa woda z placu przy oborze, nawet jeśli formalnie odległość jest zachowana.

Jak rozplanować studnię na siedlisku

Podczas oględzin w gospodarstwie postępujemy według kilku kroków:

1. Zaznaczamy źródła zanieczyszczeń: budynki inwentarskie, płytę obornikową, zbiorniki, szambo lub oczyszczalnię, miejsca składowania nawozów i paliw.
2. Wyznaczamy strefy, w których studnia nie może stanąć.
3. Sprawdzamy spadki terenu, żeby studnia nie znalazła się w miejscu, gdzie zbiera się woda z podwórza.
4. Szukamy miejsca najbliżej odbiorców, czyli domu i obory, żeby przyłącza były krótkie.
5. Oceniamy dojazd dla wiertnicy i to, czy prace nie zablokują codziennej pracy gospodarstwa.

Często okazuje się, że najlepsze miejsce to skraj siedliska od strony domu, z dala od budynków inwentarskich, a woda do obory biegnie dłuższym przyłączem. To rozsądny kompromis, bo krótkie przyłącze nie jest warte ryzyka zanieczyszczenia ujęcia.

Konstrukcja studni gospodarskiej

Studnia dla gospodarstwa ma te same elementy co każda studnia wiercona, ale kilka z nich projektujemy z myślą o intensywnej pracy.

Średnica z zapasem, żeby zmieściła się pompa o odpowiedniej wydajności, także po ewentualnym powiększeniu gospodarstwa.

Filtr dobrany do uziarnienia warstwy i umieszczony na całej jej grubości, która ma oddawać wodę. Im większy dopływ potrzebny, tym ważniejsze, żeby filtr wykorzystał warstwę jak najlepiej.

Obsypka żwirowa wokół filtra, która stabilizuje warstwę i ogranicza przedostawanie się piasku przy długiej pracy pompy.

Uszczelnienie przy powierzchni i w strefie gliny. Na podwórzu gospodarstwa, gdzie woda opadowa spływa po placach, to szczególnie ważne.

Obudowa i głowica odporne na warunki podwórza: szczelne, zabezpieczone przed mrozem i przed uszkodzeniem przez maszyny.

Jak przebiega wiercenie studni w gospodarstwie

Etapy są takie same jak przy każdej studni, ale w gospodarstwie zwracamy uwagę na organizację, żeby nie zakłócić codziennej pracy.

1. Rozmowa o zapotrzebowaniu i planach gospodarstwa.
2. Oględziny siedliska, wybór miejsca, ocena dojazdu.
3. Wiercenie z obserwacją warstw i decyzją, na której warstwie zakończyć odwiert.
4. Zabudowa rurami, filtrem i obsypką oraz uszczelnienie.
5. Pompowanie oczyszczające połączone z obserwacją, jak studnia zachowuje się przy dłuższym poborze.
6. Uzbrojenie: pompa, hydrofor lub zbiornik, sterowanie, obudowa.
7. Przyłącza do domu i budynków gospodarskich, uruchomienie.

Ogólny opis wszystkich etapów znajdziesz w poradniku studnia głębinowa krok po kroku, a zakres usługi na stronie studnie głębinowe.

Wiertnica gąsienicowa na miękkim gruncie. Na podmokłych łąkach termin prac dobieramy do pogody.

Pompowanie po wierceniu: co mówi rolnikowi

Dla gospodarza pompowanie oczyszczające to najważniejszy moment całego zlecenia, bo wtedy widać, czy studnia da radę. Obserwujemy trzy rzeczy:

• jak szybko woda staje się klarowna, co mówi o pracy filtra i obsypki,
• jak bardzo obniża się poziom wody przy stałym poborze,
• czy poziom się stabilizuje, czy stale opada.

Studnia, w której poziom przy określonym poborze stabilizuje się na bezpiecznej wysokości, może z takim poborem pracować długo. Jeśli poziom stale opada, znaczy to, że pobór jest za duży dla tej warstwy. Na tej podstawie dobieramy pompę i decydujemy, czy potrzebny jest zbiornik buforowy. Trzeba pamiętać, że pompowanie oczyszczające to nie to samo co formalna próba pompowania wykonywana według projektu geologicznego przy dużych ujęciach, ale przy studni gospodarskiej daje wystarczające podstawy do doboru osprzętu.

Pompa do pracy ciągłej

Pompa w gospodarstwie pracuje dłużej i częściej niż przy domu. Przy jej doborze liczymy się z trzema sprawami.

Wydajność dopasowana do studni. Pompa nie może pobierać więcej, niż studnia oddaje. Przewymiarowana pompa to szybkie zużycie, zasysanie piasku i praca na sucho.

Trwałość przy długiej pracy. Przy wielu godzinach pracy dziennie liczy się konstrukcja dostosowana do takiego trybu, a nie najniższa cena.

Zabezpieczenia. Sterownik chroniący przed pracą na sucho, zbyt częstymi startami i przeciążeniem. W gospodarstwie awaria pompy to problem tego samego dnia, więc warto, żeby była dobrze chroniona.

Rezerwa wody na upalne dni

Jeśli warstwa wodonośna nie pozwala pokryć szczytowego poboru w czasie rzeczywistym, rozwiązaniem bywa zbiornik na wodę. Pompa głębinowa napełnia go spokojnie przez całą dobę, z wydajnością bezpieczną dla studni, a w godzinach największego poboru woda trafia do poideł ze zbiornika.

Zbiornik powinien stać w miejscu chronionym przed mrozem i nasłonecznieniem, a woda w nim nie może zbyt długo stać bez wymiany, bo traci świeżość. Przy dobrze dobranym sterowaniu zbiornik jest stale uzupełniany i woda w nim krąży na bieżąco.

Taka rezerwa ma też drugą zaletę: daje czas w razie awarii pompy głębinowej. Kilka godzin zapasu w zbiorniku to często różnica między spokojną naprawą a nerwowym szukaniem beczkowozu. Wielkość zbiornika i sposób sterowania dobiera się do zużycia gospodarstwa.

Woda na pastwisku daleko od siedliska

W powiecie makowskim część gospodarstw wypasa bydło na łąkach oddalonych od zabudowań, często w dolinie Orzyca. Dowożenie wody beczkowozem codziennie przez cały sezon to czas, paliwo i ryzyko, że zwierzęta zostaną bez wody, gdy coś pójdzie nie tak. Dlatego pada pytanie o studnię bezpośrednio na pastwisku.

To możliwe, ale ma swoje wyzwania. Na łące zwykle nie ma prądu, więc trzeba pomyśleć o zasilaniu pompy: przyłącze energetyczne, agregat, rozwiązania z zasilaniem słonecznym albo pompa ręczna przy małym stadzie. W dolinie rzeki woda jest zwykle płycej, ale ujęcie musi być osłonięte, a głowica studni zabezpieczona przed zwierzętami, które potrafią zniszczyć obudowę i zanieczyścić otoczenie.

Przy studni na pastwisku dobrze sprawdza się zbiornik lub koryto napełniane z pompy, ogrodzone tak, żeby zwierzęta nie podchodziły bezpośrednio do głowicy. Teren wokół studni nie powinien się zamieniać w błoto, bo to droga dla zanieczyszczeń. Lokalizację oceniamy na miejscu, z uwzględnieniem dojazdu wiertnicy, który na podmokłych łąkach bywa możliwy tylko w suchym okresie.

Przełączenie gospodarstwa na nowe ujęcie

Wymiana starego ujęcia na nowe w działającym gospodarstwie wymaga organizacji, bo zwierzęta potrzebują wody każdego dnia. Planujemy to tak, żeby przerwa w dostawie była jak najkrótsza.

1. Nowa studnia powstaje obok, a stare ujęcie pracuje do końca prac.
2. Po wierceniu i pompowaniu montujemy osprzęt nowej studni i przygotowujemy przyłącze.
3. Przełączenie na nowe ujęcie robimy w krótkim oknie, uzgodnionym z gospodarzem, poza porami pojenia.
4. Stare ujęcie zostaje jako rezerwa albo zostaje zabezpieczone lub zlikwidowane, zależnie od stanu.

Jeśli stara studnia już nie nadąża, na czas prac warto zapewnić tymczasowy zapas wody w zbiorniku. Ustalamy to przy planowaniu terminu.

Pompa głębinowa przed montażem. W gospodarstwie dobieramy ją do pracy przez wiele godzin dziennie.

Nawadnianie sadu i warzyw

Część gospodarstw w powiecie prowadzi sad lub uprawę warzyw, gdzie nawadnianie decyduje o plonie w suche lata. Studnia do nawadniania pracuje sezonowo, ale bardzo intensywnie. Kilka zasad:

• Nawadnianie kropelkowe zużywa wody znacznie mniej niż zraszanie i pozwala lepiej dopasować pobór do wydajności studni.
• Podział na sekcje uruchamiane kolejno chroni studnię przed przeciążeniem.
• Zbiornik pozwala napełniać zapas w nocy i podlewać w dzień.
• Formalności: przy dużych powierzchniach pobór łatwo przekracza 5 m³ na dobę, więc warto sprawdzić wymagania przed wierceniem.

Woda dla zwierząt a jakość

Woda do pojenia nie zawsze musi spełniać wszystkie wymagania wody pitnej dla ludzi, ale jej jakość ma znaczenie dla zdrowia zwierząt i dla instalacji. Wody podziemne w regionie często zawierają żelazo i mangan, które osadzają się w poidłach, zaworach i rurach, a przy wyższych stężeniach mogą wpływać na chętność picia.

Dlatego zalecamy badanie wody z nowej studni w akredytowanym laboratorium. Wynik mikrobiologiczny pokaże, czy woda jest bezpieczna, a fizykochemiczny, czy potrzebne jest uzdatnianie. Jeśli ta sama studnia zasila dom, badanie jest konieczne przed piciem wody przez domowników.

Dom na wsi bez gazu: pompa ciepła jako alternatywa

Gospodarstwa i domy w powiecie makowskim często nie mają dostępu do gazu. Ogrzewanie opiera się na kotłach na węgiel, drewno lub pellet. Gruntowa pompa ciepła z odwiertami pionowymi to jedna z rozsądnych alternatyw, szczególnie przy budowie nowego domu albo gruntownej modernizacji.

Dolnym źródłem pompy są sondy w pionowych odwiertach, które pobierają ciepło z gruntu, gdzie temperatura jest stabilna przez cały rok. Na polach powiatu, gdzie dominują gliny, grunt zawilgocony dobrze przewodzi ciepło, co sprzyja pracy dolnego źródła. Długość i liczbę odwiertów zawsze określa jednak projekt, oparty na zapotrzebowaniu budynku na ciepło.

Jak przebiegają odwierty pod pompę ciepła

1. Projekt dolnego źródła wykonany na podstawie zapotrzebowania budynku na ciepło.
2. Wiercenie otworów w odstępach określonych w projekcie, z dala od siebie i od budynku.
3. Montaż sond i zaciskanie otworów masą poprawiającą przewodzenie ciepła.
4. Próba szczelności i poprowadzenie rur w wykopie do rozdzielacza.

W gospodarstwie odwierty warto zaplanować razem ze studnią: wspólne ustalenie lokalizacji na siedlisku i jeden przyjazd sprzętu. Więcej szczegółów na stronie odwierty pod pompy ciepła i w poradniku pompa ciepła z odwiertami pionowymi.

Modernizacja starego domu a pompa ciepła

Pytanie, które często słyszymy od właścicieli starszych domów na wsi: czy pompa ciepła poradzi sobie w naszym budynku? Uczciwa odpowiedź: zależy od budynku. Pompa ciepła pracuje najsprawniej, gdy dom jest dobrze ocieplony, a ogrzewanie działa przy niskiej temperaturze zasilania, na przykład podłogówka lub duże grzejniki.

W słabo ocieplonym domu z małymi grzejnikami pompa musiałaby pracować z wysoką temperaturą, co obniża jej sprawność i podnosi koszty. Dlatego przy modernizacji warto najpierw ocenić budynek, a dopiero potem projektować dolne źródło. My wykonujemy odwierty zgodnie z projektem, a projekt powinien powstać na podstawie rzetelnego bilansu cieplnego domu.

Jedna studnia czy dwie?

W większych gospodarstwach pada pytanie, czy lepiej mieć jedną wydajną studnię, czy dwie mniejsze. Obie drogi mają sens, zależnie od sytuacji.

Jedna studnia to niższy koszt wiercenia i prostsza instalacja. Sprawdza się, gdy warstwa wodonośna jest zasobna i pozwala na pobór pokrywający potrzeby gospodarstwa, a budynki stoją blisko siebie.

Dwie studnie dają rezerwę: awaria pompy w jednej nie zostawia zwierząt bez wody. To rozwiązanie warte rozważenia przy dużych stadach, gdy budynki są od siebie oddalone albo gdy jedna warstwa nie daje potrzebnej ilości wody. Studnie muszą być jednak rozmieszczone w odpowiedniej odległości od siebie, żeby nie konkurowały o tę samą wodę.

Decyzję najlepiej podjąć po pierwszym odwiercie. Jeśli studnia okaże się wydajna, druga może nie być potrzebna. Jeśli jest słabsza, wiemy już więcej o warstwach i łatwiej zaplanować drugą.

Koszt studni w gospodarstwie

Konkretnej ceny nie podajemy bez oględzin, bo zależy od siedliska i zapotrzebowania. Na koszt wpływają przede wszystkim:

• głębokość, często większa, gdy trzeba sięgnąć do zasobniejszej warstwy,
• rodzaj gruntu, szczególnie grubość glin na wysoczyźnie,
• średnica potrzebna dla wydajnej pompy,
• osprzęt do pracy ciągłej: pompa, sterowanie, ewentualny zbiornik,
• długość przyłączy do domu i budynków gospodarskich,
• badanie wody i ewentualne uzdatnianie.

Więcej o kosztach piszemy w artykule ile kosztuje studnia głębinowa.

Formalności w powiecie makowskim

Stan przepisów zweryfikowaliśmy 8 października 2026 r. Wymagania zależą od parametrów inwestycji, a przepisy się zmieniają, więc traktuj to jako orientację, nie poradę prawną.

• Wykonanie obudowy ujęcia wód podziemnych nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia (art. 29 ust. 2 pkt 25 Prawa budowlanego).
• Pobór do 5 m³ na dobę ze studni do 30 m to zwykłe korzystanie z wód, bez pozwolenia wodnoprawnego.
• Większy pobór, częsty w gospodarstwach z inwentarzem i nawadnianiem, wykracza poza zwykłe korzystanie i może wymagać pozwolenia wodnoprawnego wydawanego przez Wody Polskie.
• Studnia głębsza niż 30 m wymaga projektu robót geologicznych zatwierdzanego przez Starostwo Powiatowe w Makowie Mazowieckim.

Rolnikom zalecamy sprawdzenie wymagań przed wierceniem, szczególnie gdy zużycie gospodarstwa jest duże. Ustalenie tego na początku pozwala uniknąć sytuacji, w której gotowa studnia pracuje bez wymaganego pozwolenia, a jego uzyskanie po fakcie okazuje się bardziej kłopotliwe niż przed rozpoczęciem prac.

Termin wiercenia a kalendarz gospodarstwa

W gospodarstwie termin wiercenia warto dopasować do pracy na roli. Żniwa i intensywne prace polowe to zły moment: podwórze jest zajęte maszynami, a gospodarz nie ma czasu na ustalenia. Wiosną na gliniastych podwórzach bywa grząsko, co utrudnia wjazd ciężkiego sprzętu.

Najczęściej najlepszy okres to późna jesień lub zima przy zamarzniętym gruncie, ewentualnie przedwiośnie. Ważne też, żeby nowa studnia była gotowa przed sezonem upałów, kiedy zapotrzebowanie na wodę jest największe. Na czas wiercenia i przełączania na nowe ujęcie warto mieć zapewnione tymczasowe źródło wody dla zwierząt.

Przygotowanie podwórza do wiercenia

• Utorowany dojazd dla wiertnicy, bez maszyn i materiałów na trasie.
• Wskazanie przebiegu sieci: kabli, rur, drenażu, istniejących przyłączy wody.
• Dostęp do prądu w pobliżu miejsca prac.
• Miejsce odprowadzenia wody z pompowania, z dala od budynków i dróg.
• Zabezpieczenie zwierząt, żeby nie miały dostępu do miejsca prac.

Najczęstsze błędy przy studniach gospodarskich

• Studnia zaprojektowana na średnie, a nie szczytowe zużycie.
• Ujęcie za blisko obory lub płyty obornikowej, albo w miejscu spływu wody z podwórza.
• Pompa za mocna dla studni, kończąca się zasysaniem piasku i awariami.
• Brak rezerwy na wypadek awarii pompy w upał.
• Pominięcie formalności przy poborze przekraczającym 5 m³ na dobę.
• Brak badania wody, mimo że zasila dom i poidła.

Eksploatacja studni przy intensywnej pracy

• Obserwuj czas napełniania zbiorników i pracę pompy. Zmiany mogą oznaczać spadek wydajności lub zużycie osprzętu.
• Kontroluj klarowność wody, szczególnie po długich okresach dużego poboru.
• Dbaj o otoczenie studni: bez składowania obornika, nawozów i paliw w pobliżu.
• Sprawdzaj szczelność obudowy po zimie i po ulewach.
• Powtarzaj badanie wody co jakiś czas, zwłaszcza gdy zasila dom.

Sterownik pompy w obudowie studni. Zabezpieczenie przed pracą na sucho jest w gospodarstwie szczególnie ważne.

Wiercimy w okolicy Makowa Mazowieckiego

Wiercimy w całym powiecie makowskim, między innymi w gminach Karniewo, Płoniawy-Bramura i Krasnosielc oraz w okolicach Szelkowa. Jeśli Twoje gospodarstwo leży bliżej Narwi, zajrzyj na stronę wiercenie studni Różan, a w stronę Przasnysza na wiercenie studni Przasnysz. Zdjęcia z naszych prac znajdziesz w realizacjach.

Planujesz nową studnię w gospodarstwie? Zacznij od liczb: ile zwierząt, jaki system pojenia, kiedy zużycie jest największe. Zadzwoń albo wypełnij formularz wyceny, a po oględzinach przygotujemy wycenę dopasowaną do Twojego siedliska.

Studnie i odwierty w okolicy

Z tej samej bazy dojeżdżamy też do miejscowości: Pułtusk, Różan, Przasnysz, Goworowo. Pełną listę i mapę obszaru znajdziesz na dole strony.